Parki narodowe w Wietnamie

Wietnam leży w południowo­-wschodniej Azji, graniczy z Kam­bodżą, Tajlandią i Laosem na za­chodzie, na północy zaś z Chinami. Na 329600 km2 powierzchni mieszka tu aż 80 min ludzi.

Niegdyś całą niemal powierzchnię Wietna­mu pokrywały gęste lasy deszczowe. Nie­stety w czasie wojny wietnamskiej w latach 60. i 70. XX w. około dwóch milionów hektarów lasów uległo zniszczeniu. Deforestację powoduje również stopniowe wycinanie drzew w miarę ro­snącej liczby ludności. Obecnie lasy pokrywają zaledwie 20% powierzchni tego kraju.

W 1987 r. rząd Wietnamu opracował specjalny program, w ramach którego, oprócz akcji ponow­nego zalesiania, postanowiono założyć sieć par­ków narodowych, docelowo ma ich być osiemdzie­siąt. Wietnam to kraj o wielu zróżnicowanych środowiskach - zmieniają się one wraz z szeroko­ścią geograficzną; są tu zarówno strefy roślinno­ści subalpejskiej (w górach na północy kraju), jak i podmokłe tereny oraz bagna w delcie Mekongu na południu kraju.

Pierwszy park narodowy w Wietnamie, Cuc Phuong, został założony w 1962 roku. Ma 22 tys. hektarów powierzchni i obejmuje wąską dolinę między wapiennymi wzgórzami około 140 kilo­metrów na południowy zachód od stolicy kraju, Hanoi. Park Narodowy Cuc Phuong jest jednym z najważniejszych w kraju, a jego usytuowanie w pobliżu stolicy sprawia, że jest też jednym z naj­częściej odwiedzanych przez rodzimych turystów, zwłaszcza zaś studentów. 200 km2 górzystego te­renu parku porośniętych jest lasami deszczowymi, w których spotkać można około 64 gatunków ssa­ków. Są to między innymi wiewiórka złotobrzu-cha, lampart i tygrys indochiński. Oprócz licznej reprezentacji ssaków, w parku żyje też ponad 250 gatunków ptaków, 33 gatunki gadów i prawie 2000 gatunków roślin.